Podobnie jak w przypadku certyfikatu POF, decyzja o zatrudnieniu pracownika ochrony z KPO (Kwalifikowane Przygotowanie Obronne) czy bez, zależy od wielu czynników, takich jak charakterystyka obiektu, rodzaj zagrożeń, lokalne przepisy prawne oraz wymagania i procedury organizacji.
KPO to specjalistyczne szkolenie dla pracowników ochrony, które obejmuje bardziej zaawansowane techniki i taktyki obrony, w tym także posługiwanie się specjalnym sprzętem takim jak pałki teleskopowe, gazy obezwładniające, a także techniki pierwszej pomocy, obsługi komunikacji radiowej itp. Pracownik ochrony posiadający certyfikat KPO jest przeszkolony na bardziej zaawansowanym poziomie, co może być przydatne w bardziej ryzykownych lub wymagających sytuacjach, takich jak konflikty zewnętrzne, zamieszki, interwencje wobec uzbrojonych napastników itp.
Jednak podobnie jak w przypadku POF, nie wszędzie i nie zawsze wymaga się posiadania certyfikatu KPO przez pracowników ochrony. W niektórych przypadkach, takich jak obiekty o niskim ryzyku zagrożeń, certyfikat KPO może być niepotrzebny, a sam pracownik ochrony może być odpowiednio przeszkolony w innych obszarach, takich jak obsługa systemów monitoringu, kontrola dostępu, obsługa sprzętu ochronnego, obsługa klienta itp.
Warto zwrócić uwagę, że obecność certyfikatu KPO nie jest jedynym czynnikiem określającym skuteczność pracownika ochrony. Inne aspekty, takie jak doświadczenie, profesjonalizm, komunikacja, umiejętność podejmowania właściwych decyzji w sytuacjach stresowych, współpraca z innymi służbami, znajomość lokalnych przepisów prawnych i procedur organizacji, również mają duże znaczenie.
Podsumowując, decyzja o zatrudnieniu pracownika ochrony z certyfikatem KPO czy bez powinna być oparta na indywidualnych potrzebach i wymaganiach organizacji oraz analizie ryzyka obiektu. Certyfikat KPO może być dodatkowym atutem, jednak nie zawsze jest niezbędny do skutecznej ochrony obiektu.